Sporten, voor iedereen toegankelijk

Samen sporten klinkt zo eenvoudig, maar dat is het niet voor iedereen. Als je een beperking hebt, is het niet zo vanzelfsprekend dat je bij een club mee kan en mag doen.

Natasja en Anokie

Ik ben Natasja, en ik ben afhankelijk van een elektrische rolstoel buitenshuis en overal waar ik heen ga, sta ik voor nieuwe uitdagingen. Past mijn rolstoel ertussendoor, is er een trap/stoep, kom ik daar langs maar ook vooral kan ik gewoon meedoen met de rest van de wereld?!

Want ondanks dat er ook sportclubs zijn voor mensen met een beperking, voel ik me vooral Natasja! En niet de mevrouw in de rolstoel met een spierziekte.  En Natasja wil gewoon graag dezelfde dingen doen als haar vrienden om haar heen.

De drempel om naar een sportclub of vereniging te gaan, is voor mij wel hoog. Daarom neem ik eigenlijk altijd van te voren contact op of ik welkom ben en of het gaat lukken om met mijn rolstoel het terrein/gebouw in te komen. Eigenlijk nog te vaak krijg ik te horen dat het niet kan en dat het erg moeilijk wordt om in een groep mee te doen. Nog voordat ze mij überhaupt gezien hebben. Dit vind ik heel moeilijk om te horen en vaak moet ik dan ook wel een traantje wegpinken.

Ik voel me naast verdrietig ook boos, omdat ik nu mijn best moet gaan om te bewijzen dat ik heus wel mee kan doen! Gelukkig ben ik heel eigenwijs en zet vaak door.

Honden (en hondensporten) zijn mijn grote passie en aangezien mijn vriendinnen bij de Kynologenclub Kennemerland trainde, groeide bij mij de wens om daar ook mee te doen. Gelukkig werd dit direct positief opgepakt. Er werden eigenlijk niet veel vragen gesteld, ik was gewoon welkom en kon gewoon in de groep meetrainen. Misschien komt het ook omdat de club al ervaring had in cursisten met een beperking.

Een hondje vanaf de rug gezien springt over een hindernis

Nu train ik al best een tijdje met mijn dwergpoedel, Jimmy. Hij is gek op agility en is ook best goed. We trainen mee in een reguliere groep, dit gaat eigenlijk probleemloos. Soms neemt de trainer wat extra tijd om te bedenken hoe een bepaald toestel het beste door mij, in de rolstoel en mijn hond het best genomen kan worden.

Maar ik zie dat ze ook extra tijd aan andere cursisten besteed die b.v. een hond hebben met een bepaalde angst of probleem met iets anders hebben. Dus ik voel me daarin niet anders.

Natasja rijdt over de aangepaste drempel van het clubhuis. Anoki loopt mee

Het clubhuis kon ik echter niet in met mijn rolstoel, maar na een simpel mailtje naar het bestuur van de vereniging was dit heel snel geregeld. Ze hebben 2 oprijplaatjes aangeschaft, waardoor ik bij slecht weer binnen kan schuilen of het leslokaal in kan met de rolstoel.

 Naar het trainingsveld was al een mooie oprit die goed rolstoeltoegankelijk is. Het veld zelf is een zeer goed onderhouden grasveld. Je rolstoel moet wel over gras kunnen rijden maar gelukkig kunnen de meeste rolstoelen dit aan.

Natasja en Anoki op de helling richtig het trainingsveld op de hondenschool

Ik kan dus gewoon meedoen, net als iedereen!  Complimenten aan Kynologenclub Kennermerland, dat ook zij meewerken aan inclusie, sporten toegankelijk voor iedereen!